شمارهٔ ۲۱۲

خویشتن داری کنید ای عاشقان با درد عشق

گر چه ما باری نه ایم از عشق بازی مرد عشق

ما همه دعوی کنیم از عشق و عشق از ما به رنج

عاشق آن باید که از معنی بود در خورد عشق

عشق مردی هست قایم گر بر و جان ها برد

پاک بازی کو که باشد عاشق و هم برد عشق

گرد عشق آن گاه بینی کآب رخ را کم زنی

آب رخ در باز تا روزی رسی در گرد عشق

خیره سر تا کی زنی همچون زنان لاف دروغ

ناچشیده شربت وصل و ندیده درد عشق

ای سنایی توبه باید کردن از معنی تو را

گر بر آید موکب رندان و بردا برد عشق