شمارهٔ ۲۲۳

دلبرا تا نامه عزل از وصالت خوانده ام

ای بسا خون دلا کز دیده بر رخ رانده ام

بر نشان هرگز ندیدم بر دل بی رحم تو

گر چه هر تیری که اندر جعبه بد بفشانده ام

ظن مبر جانا که من برگشته ام از عاشقی

یا دل از دست غم هجران تو برهانده ام

زان همی کم تر کنم در عشق فریاد و خروش

کآتش دل را به آب دیدگان بنشانده ام

حق خدمت های بسیار مرا ضایع مکن

زآن که روزی خوانده بودم گر چه اکنون رانده ام

هم تو رس فریاد حالم حرمت دیرینه را

رحم کن بر من نگارا ز آن که بس درمانده ام