شمارهٔ ۴۴

ای دل ایام هجر شد بنیاد

رو که مرگ نوت مبارک باد

دل سوزان من ز آه من است

چون چراغی نهاده در ره باد

آنچنانم به یاد تو مشغول

که فراموشیم برفت از یاد

مژده ده روزگار را که گذشت

عیش پرویز و محنت فرهاد

سرو آزاد بنده قد تست

ای غلام تو بنده و آزاد

گفتی افتاد شاهی از نظرم

کاشکی اینچنین نمی افتاد