شمارهٔ ۴۴۱

در آن وادی که سرعت خاک دامنگیر می گردد

جنون همچون صدا در حلقه زنجیر می گردد

عداوت با دل بی کینه رنگین رفتنی دارد

ز خون واژگون بختان دم شمشیر می گردد

شکست کار عاشق داغ دارد مومیایی را

غبارم صندل دردسر تعمیر می گردد

خروشی از نی هر استخوانم بی تو می جوشد

که خون در حلقه های دیده زنجیر می گردد

هما پروانه شمع مزارم گشته پندارد

ز تنهایی شهید بی کسی دلگیر می گردد

ز شوقت گر کشد حیران نگاهی در نظرگاهی

به خون غلتد هوس گرد سر تصویر می گردد