شمارهٔ ۵۳۷

ز اشکم غنچه در هرجا گلاب رنگ می گیرد

به خود کار شکفتن تا قیامت تنگ می گیرد

کسی فیض شهادت پیشتر از من نخواهد یافت

اگر قاتل به جرم عذرخواهی لنگ می گیرد

نوای خارج ساز جرس آهنگ می گیرد

اگر تیغ زبانش از خموشی زنگ می گیرد

نمی دانم چه حال است این چه حال است این که من دارم

ز مستی شیشه ام از خود سراغ سنگ می گیرد