شمارهٔ ۶۲۹

اجر جفا و مزد وفا را که می دهد

تاوان عمر رفته ما را که می دهد

سامان کشتیم زشکستن گذشت و رفت

ای ناخدا جواب خدا را که می دهد

خندید صبح و کام دل نوبهار داد

انعام ابر و مزد هوا را که می دهد

ما را ز بند حوصله آزاد کرده اند

زنجیربانی دل ما را که می دهد

جان نظاره عمر وفا قبله حیا

فردا جواب حسرت ما را که می دهد

کام نگاه حوصله سیماب پیشکش

داد دل شهید ادا را که می دهد

ای دورگرد کم نگه بی سخن بگو

ما پیشکش جواب خدا را که می دهد

ما را به جرم عشق شما می کشند های

ما از شما جواب شما را که می دهد

ما بنده شما دل ما را که می کشد

روز جزا جواب شما را که می دهد

اجر دل جفا کش ما کشته شما

مزد کرشمه های شما را که می دهد

گرمی غلام لطف تو الفت اسیر تو

کام دل اسیر وفا را که می دهد