شاکر بخارایی

شاعر بزرگ نیمهٔ اول قرن چهارم هجری است. از احوال و زندگانی او اطلاعی موجود نیست.نزدیک‌ترین کسی که نامی از او برده، خسروانی شاعر معروف اواسط قرن چهارم است که می‌گوید: همی حسد کنم و سال و ماه شرک برمبه مرگ بوالمثل و مرگ شاکر (و) جلاب منوچهری دامغانی در قصیدهٔ خود در مدح عنصری به پنج شاعر بخارایی اشاره دارد که بطور یقین یکی از آنان شاکر است. سنایی در ترکیب‌بندی که در مدح مکین‌الدین است اشاره به شاعران بزرگ عرب و ایران می‌کند و از او یاد می‌کند: احطل و اعشی در آن جانب شده صاحب نفیرشاکر و جلاب از این جانب شده صاحب‌نفر اشعار او به کوشش آقای مجید امام‌وردی به نقل از کتابهای اشعار پراکندهٔ شعرای فارسی زبان به کوشش ژیلبر لازار و همچنین شرح احوال و اشعار شاعران بی‌دیوان در قرن‌های ۳/۴/۵ هجری به تصحیح محمود مدبری در گنجور در دسترس قرار گرفته است.