شمارهٔ ۴۴ - در شهادت حضرت قاسم (ع)

زبان خامه در این داستان بود الکن

وگرنه دادمی اندر زمانه داد سخن

سخن چگونه سرایم که نیست بی توفیق

عنان یک سخن اندر کف کفایت من

نخست فیض طلب کرد باید از در دوست

که از عنایت او چشم دل شود روشن

اگرچه خامه ی من بر شکست چرخ از کین

ولیک چاره نباشد مرا ز در سفتن

رهایی من از این واژگونه طاس فلک

بود معاینه همچون حدیث مور و لگن

مرا دلیست پر از غم ز گردش گردون

مرا دلیست پر از خون ز دست چرخ کهن

چه کارها که نکرد او به دستیاری مکر

چه کارها که نکرد او به پافشاری فن

بسا بساط که از وی به باد حادثه رفت