شمارهٔ ۹

تا که ابروی ترا با مژگان ساخته اند

بهر صید دل ما تیر و کمان ساخته اند

خال هندوی ترا آفت دل ها کردند

چشم جادوی تو غارتگر جان ساخته اند

نیست گر نقطه موهوم به جز وهم و خیال

دهن تنگ ترا بی شک از آن ساخته اند

چون که دیدم قد و بالای ترا دانستم

آفت جان و دل پیر و جوان ساخته اند

به علاج دل بیمار من آن روز نخست

خال چون خرفه و عناب لبان ساخته اند

قد دلجوی تو چون سرو روانی ماند

کاندر آن سرو روان روح روان ساخته اند

روی زیبای ترا آیینه جان کردند

وندر آن مردم چشمم نگران ساخته اند

نظم شیرین وفایی به گهر می ماند

مگرش از لب و دندان بتان ساخته اند

بلکه چون در صفت گوهر پاک تو بود

می توان گفتنش از جوهر جان ساخته اند