شمارهٔ ۱۴۷

از ما نهفته با دگران یار بوده ای

ما غافل و تو همدم اغیار بوده ای

از خواب صبحگاه تو پیدا بود که دوش

در بزم غیر بوده و بیدار بوده ای

جایی که گشته اند حریفان ز باده مست

باور که می کند که تو هشیار بوده ای

بی موجبی به غیر منت گرمی از چه بود

با من اگر نه بر سر آزار بوده ای

آغاز عاشقی ست عجب نیست گر طبیب

در بند ننگ و در گرو عار بوده ای