شمارهٔ ۵۷۳
طغرای مشهدیدر وفا انکار آن شوخ ستمگر می کنم
آنچه از بی رحمی اش گویند باور می کنم
چرخ می خندد ز روی شادمانی تا سحر
شام غم چون گریه از بیداد اختر می کنم
دل تسلی نیست در ماتمسرای فوت وقت
گر دو عالم خاک را یکبار بر سر می کنم
در وفا انکار آن شوخ ستمگر می کنم
آنچه از بی رحمی اش گویند باور می کنم
چرخ می خندد ز روی شادمانی تا سحر
شام غم چون گریه از بیداد اختر می کنم
دل تسلی نیست در ماتمسرای فوت وقت
گر دو عالم خاک را یکبار بر سر می کنم