شمارهٔ ۶۳۷

در ته دریا تنش از تشنگی گردید خشک

ای صبا حال صدف با ابر نیسانی بگو

دانش افروزی ندارد حاصلی جز دردسر

هرچه می گویی درین کار از پشیمانی بگو