شمارهٔ ۶۸۸
طغرای مشهدیاز غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
کس نمی آید به این غمخانه غیر از مردنی
تلخی ایام بنگر کام دل از وی مجوی
بحر پرآب است اما نیست آبش خوردنی
از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
کس نمی آید به این غمخانه غیر از مردنی
تلخی ایام بنگر کام دل از وی مجوی
بحر پرآب است اما نیست آبش خوردنی