شمارهٔ ۷۲۰
طغرای مشهدیزندگی می آورد ای شمع آب جوی صبح
چون تو از موج نسیمش در پی مردن شدی
ای دل از بیم گناهت دوزخی در عرصه نیست
می گریزد از تو آتش بس که تردامن شدی
زندگی می آورد ای شمع آب جوی صبح
چون تو از موج نسیمش در پی مردن شدی
ای دل از بیم گناهت دوزخی در عرصه نیست
می گریزد از تو آتش بس که تردامن شدی