بخش ۱۰ - در مقام سجده و رکوع، تار نفس به سرایندگی مناجات گذاشتن و به آهنگ خضوع و خشوع، از سازنده کارها توقع اجابت داشتن

الهی به اعزاز پیر مغان

که جبریل شد بهر او زندخوان

به تعظیم خلوت نشینان دیر

به قرب صنمهای لاهوت سیر

به بتخانه و حق پرستان او

به کوی خرابات و مستان او

به خمهای سبز شراب طهور

که روشن ضمیرند چون نخل طور

به رنگینی باده لعل پوش

به گل کاری جامه می فروش

به ساغر که نگزیده اندیشه را

به یک چشم دیده خم و شیشه را

به جامی که افتاده از روی دست

به اشکی که غلتیده از چشم مست

به مستان سرگرم جوش و خروش

به گلبانگ پی در پی نوش نوش

به عقلی که در می پرستی بود

به هوشی که در عین مستی بود

به گل کاری نغمه های دو تار

به آبی که جاری ست در جوی تار

به صندوق پرنغمه ارغنون

که خالی نگردد چو افتد نگون