شمارهٔ ۲۱

عرض حاجت می کند دل خسرو ناز تو را

نیست قانون محبت پرده ساز تو را

چون کبوتر بسمل شوق تپیدن می شود

از قضا هرکس که بیند چشم شهباز تو را

رمز چشمت این بود نبود نمودن بعد ازین

محرم اسرار خود آن چشم غماز تو را

در فن احیا ز شرم عجز ننشیند دگر

گر مسیحا بشنود آیین اعجاز تو را

افکند قمری به گردن طوق داغ بندگی

در چمن بیند اگر آن سرو ممتاز تو را

بی ادب ترسم که بیند بگذرد از چابکی

توسن عمرم اگر خنگ سبکتاز تو را

در معنی کرده ای طغرل نهان همچون صدف

فاش سازد موج این دریا مگر راز تو را