شمارهٔ ۴۲

ز خود بسیار دور افتادم از معنی قرینی ها

مرا سرمشق حیرانیست اکنون موی چینی ها

توان در مزرع باغ جهان گل از ادب چیدن

که صد خرمن نمایی حاصل ازین خوشه چینی ها

مرادی کی بود غیر از تسلی بخش آرامش

نباشد بهره لیلی را ازین محمل نشینی ها

ز شرم آن که فردا محرم مهر بتان باشی

به شبنم غوطه زن امروز از خجلت جبینی ها

بلند افتاده از نااعتباری اعتبار من

که از نامم عرق گل می کند از بی نگینی ها

دمی ز اندیشه دل در پی صید معانی شو

اگر باشد رسا فکر تو در معنی کمینی ها

کنون جنس قماش خویش را طغرل به عرض آرم

مرادی کی شود حاصل ازین خلوت گزینی ها