شمارهٔ ۴۳

ای بهار ناز بهر زینت گل ها بیا

سیر دریا آرزو داری به چشم ما بیا

کرده ام دور از رخت تمهید سامان جنون

ای سویدای دلم را دافع سودا بیا

از وفا داریم هر دم آرزوی مقدمت

هر بن مو چشم امید است سوی ما بیا

کی بود بیمی به ما زین سست مغزان دغل

گر بیایی جانب ما سخت بی پروا بیا

دل ز هجران تو آشفته ست چون اوراق گل

مرحبا ای غنچه جمعیت دل ها بیا

نیست قانون محبت ساز نیرنگ دویی

ای تن من خاک پایت آمدی تنها بیا

ای خوش آن مصرع که طغرل می سراید بیدلی

یا مرا از خود ببر آن جا که هستی یا بیا