شمارهٔ ۸۳

باده رندان را شراب کوثری ست

گردن مینا در آغوش پری ست

از رموز مشکلات زلف او

گر گذشتی بی تأمل سرسری ست

انقلاب رنگ فطرت کار نیست

مادگی های زغن هم از نری ست

جوهرت آیینه سان گل می کند

خشکی سودایت از جوش تری ست

آه بلبل می زند آتش به باغ

در برش گر جامه خاکستری ست

سنگدل را نیست ره در بزم ما

دشمن این شیشه و مینا پری ست

رهبر نال از ضعیفی ناله شد

محرم قانون ساز از لاغری ست

طرح الفت داده رخسارش به هم

آب و آتش را اگر چه داوری ست

همچو زلفش نیست استاد دگر

بس که شاگردش سپهر چنبری ست

نرگسش غارتگر اسلام و دین

سنبلش زنار مشق کافری ست

در فراق از طالع بخت بدم

گرچه فالم قرعه نیک اختری ست

چشم جادوی تو در مشق فسون

سرخط افسون و سحر سامری ست

چار سویت پنج نوبت زن پر است

گر به سودای تو ششم مشتری ست

حبذا طغرل که بیدل گفته است

خودنمایی ها کثافت جوهری ست