شمارهٔ ۱

سرنوشت جبهه می دانیم نقش پات را

قسمت تقدیر می خوانیم ما غم هات را

باعث شور قیامت قامت رعنات را

رونق بازار شکر خنده لب هات را

نایب عیسی مریم لعل روح افزات را

قامتت را نارون سرمشق آزادی کند

ابرویت را ماه نو اقرار استادی کند

نرگست را مردمک تعلیم بیدادی کند

عشوه ات با صد فسون آهنگ صیادی کند

الغرض خالی ندیدم از هنر یک جات را

گر خرامد سرو آزادت به گلگشت چمن

شاخ طوبی بشکند از پا درآید نارون

خون شود مشک از خطت در ناف آهوی ختن

گل درد از عارضت جیب قبا و پیرهن

آفرین ای میر خوبان حسن بی همتات را

در بساط عارضت نرد تماشا باختم

اسپ ناکامی به راهت من ز فرزین ساختم

حلقه دام غلامی را به گوش انداختم

چون پیاده در رکاب توسنت می تاختم

از کرم یک ره نکردی شاه من رخ مات را

طغرل از رمز لبت یک نکته افشا می کنم

شورشی در عرصه تحقیق برپا می کنم

حجتی من از خط لعلت هویدا می کنم

در میان شاعران ملک دعوی می کنم

شاهدم باشی تو نبود حاجتی اثبات را