مثمن

نه این سودا به سر از نشیه افیون و بنگ آمد

کجا این ناله از نی کی چنین مطرب به چنگ آمد

ز هجرش بر تنم ناخن زخم عام لنگ آمد

عجب دارم که آن نازآفرین از من به ننگ آمد

مرا از فرقت جانان به جانم صد خدنگ آمد

نآمد سوی من هرگز اگر آمد به جنگ آمد

ز بهر کشتنم آن شوخ با تیر و تفنگ آمد

دل مجروح محزونم ازین سودا به تنگ آمد

جراحت ها به دل دارم من از مژگان خونخوارش

طبیبا مرهم از وصلش بنه دیگر میازارش

حیات مرده صدساله بخشد لعل دربارش

به دردی من گرفتارم که غیر فکر دیدارش

هوای آن دو زلف عنبرین و چشم خمارش

اشارت های ابرو و نزاکت های گفتارش