شمارهٔ ۷۴ - پیر مغان

شنو تو این سخن ای زاهد مرقع پوش

بیا به میکده همراه ما و باده بنوش

سری بنه به ارادت به پای پیر مغان

غلام درگه او باش و عبد حلقه به گوش

ز دوش خویش بینداز خرقه پشمین

که تا نهند به میخانه ات صنوبر دوش

تو را نصیحت رندانه می کنم امروز

مر این نصیحت رندانه را ز من کن گوش

گرت هواست که باشی به دوست محرم راز

زما سوی به جز از دوست چشم خویش بپوش

مقیم کوی خرابات باش و لیک آنجا

ز هر که هر چه ببینی ببین و باش خموش

بیا و خرقه تقوی و زهد چون ترکی

به رهن باده بنه پیش پیر باده فروش