شمارهٔ ۳۶۱

ره مقصود طی کردن نه از تقصیر می آید

رسیدن منزل دوری ست از شبگیر می آید

چنان با شورش دیوانگی آمیختم خود را

که خونم در شهادت از رگ زنجیر می آید

مشو از وعده آن سروقامت ناامید ای دل

که می آید قیامت عاقبت گر دیر می آید

ز خود این بند بگسل گر جنون کاملی داری

که بوی عقل ای دیوانه از زنجیر می آید

به دست آسان نمی آید شهید ناز او گشتن

که این آب حیات از جوی آن شمشیر می آید

ز بس دور است راه بی خودی از باده حسنش

جوان گر می رود از خویش واعظ پیر می آید