شمارهٔ ۳۶۴

فریب عام از هر رند بازاری نمی آید

ز کس جز گوشه گیران این میانداری نمی آید

چو قابیلند اخوان زمان همراه تا کشتن

ازین آدم نمایان بیش ازین یاری نمی آید

برآرد سفله گر نامی نگردد قدر او افزون

که از در هم به نقش سکه دیناری نمی آید

چو وقت آید نگردد کند تیغ مرگ از دولت

که از بال هما دیگر سپرداری نمی آید

نشد زهگیر شست دل ز یاد حلقه زلفی

از آن تیر دعایت بر نشان کاری نمی آید

ز هر جنس هنر چندان که خواهی هست پیش ما

ولی ای مدعی از ما دکانداری نمی آید

به بالینم گهی آن مایه ناز از وفا واعظ

چنان می آید از تمکین که پنداری نمی آید