شمارهٔ ۵۲۳

به گوش آنکه بود بهره ور ز فهمیدن

صدای ریختن آبروست خندیدن

سفر برون برد از طبع مرد خامی ها

کباب پخته نگردد مگر به گردیدن

ترا به سختی ایام می کنند آگاه

که چشم را سبب بینش است مالیدن

ز بی دماغی خود از سلوک اهل زمان

به این خوشم که ندارم دماغ رنجیدن

ز سطر رشته زنار خواندن این مضمون

که کفر محض بود گرد خلق گردیدن

ز بخل خرج ره دخل بسته می گردد

که شیر پستان کم گردد از ندوشیدن

چه گوش پند شنو چشم داری از مردم

چو هست کار تو واعظ همیشه نشنیدن