شمارهٔ ۱۷واعظ قزوینیرباعیاتحسنت روزی که دست و شمشیر افراختاول نگهت بطاقت دل پرداختبرخاستنت بخاک و خونم انداختتمکین خرام بر صف هوشم تاخت