شمارهٔ ۲۶
واعظ قزوینیای آنکه همیشه ملک و مالت هوس است
نیکی کن کآن ذخیره روز پس است
گر باغ و دکان ترا نباشد غم نیست
میراث تو ذکر خیر بعد ازتو بس است
ای آنکه همیشه ملک و مالت هوس است
نیکی کن کآن ذخیره روز پس است
گر باغ و دکان ترا نباشد غم نیست
میراث تو ذکر خیر بعد ازتو بس است