شمارهٔ ۴۴
واعظ قزوینیکس را چو زبان نرم خود همدم نیست
پشتی چون روی گرم در عالم نیست
از بد گهران چه نقص خوشخویان را
تا شیشه بود نرم ز سنگش غم نیست
کس را چو زبان نرم خود همدم نیست
پشتی چون روی گرم در عالم نیست
از بد گهران چه نقص خوشخویان را
تا شیشه بود نرم ز سنگش غم نیست