شمارهٔ ۵۳

بگذشت دور یوسف و دوران حسن تو ست

هر مصر دل که هست به فرمان حسن تو ست

بسیار سر به کنگره عشق بسته اند

آنجا که طاق بندی ایوان حسن تو ست

فرمان ناز ده که در اقصای ملک عشق

پروانه ای که هست ز دیوان حسن تو ست

زنجیر غم به گردن جان می نهد هنوز

آن موی ها که سلسله جنبان حسن تو ست

آبش هنوز می رسد از رشحه جگر

آن سبزه ها که زینت بستان حسن تو ست

دانم که تا به دامن آخرزمان کشد

دست نیاز من که به دامان حسن تو ست

تقصیر در کرشمه وحشی نواز نیست

هرچند دون مرتبه شان حسن تو ست