شمارهٔ ۵۹

خوش صید غافلی به سر تیر آمده ست

زه کن کمان ناز که نخجیر آمده ست

روزی به کار تیغ تو آید نگاه دار

این گردنی که در خم زنجیر آمده ست

کو عشق تا شوند همه معترف به عجز

اول خرد که از پی تدبیر آمده ست

عشقی که ما دواسبه از او می گریختیم

این است کـآمده ست و عنان گیر آمده ست

ملک دل مرا که سواری بس است عشق

با یک جهان سپاه به تسخیر آمده ست

در خاره کنده اند حریفان به حکم عشق

جویی که چند فرسخ از آن شیر آمده ست

بی لطفی ای به حال تو دیدم که سوختم

وحشی بگو که از تو چه تقصیر آمده ست