شمارهٔ ۶۷

یارب مه مسافر من همزبان کیست

با او که شد حریف و کنون همعنان کیست

ماهی که چرخ ساخت به دستان ز من جدا

تا با که دوست گشته و همداستان کیست

تا همچو ماه خیمه به سر منزل که زد

وز مهر با که دم زند و مهربان کیست

آن مه کزو رسید فغانم به گوش چرخ

یارب نهاده گوش به سوی دهان کیست

وحشی همین نه جان تو فرسوده شد ز غم

آنک از غم فراق نفرسود جان کیست