شمارهٔ ۲۰۰
وحشی بافقیسد حشر جان ز پی یکه سواری رسید
خنجر پرخون به دست شیر شکاری رسید
بیهده ابرش نتاخت این طرف آن ترک مست
تیغ به دست این چنین از پی کاری رسید
رخش دوانی ز پیش اشک فشانی ز پی
تند سواری گذشت غاشیه داری رسید
داغ جنون تازه گشت این دل پژمرده را
سخت خزانی گذشت خوب بهاری رسید
وحشی ازین موج خیز رست ولی بعد مرگ
غوطه بسی زد به خون تا به کناری رسید