شمارهٔ ۳۵۹
وحشی بافقیآتشی خواهم دل افسرده را بریان در او
در کمین خرمن جان شعله ها پنهان در او
شعله ای می بایدم سوزان که ننشیند ز تاب
گر بجوش آید ز خون گرم سد توفان در او
خانه دل را به دست شحنه ای خواهم کلید
چند بر بالای هم اسباب سد زندان در او
آرزو دارم طلسمی رخنه او بسته عشق
عقل سرگردان در آن بیرون و من حیران در او
سود دریای محبت بس همین کز موجه اش
بشکند کشتی و سرگردان بماند جان در او
شهسواری بر سرم تاز ای عنان جنبان حسن
وانگهم چشمی بده سد عرصه جولان دراو
چشم وحشی عرصه ای باید که در جولان ناز
شوخی ار خواهد تواند ساخت سد میدان در او