رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱

یارب که بقای جاودانی بادا کامت بادا و کامرانی بادا هر اشربه ای کز پی درمان نوشی خاصیت آب زندگانی بادا

رباعی شمارهٔ ۱۰

اکسیر حیات جاودانم بفرست کام دل و آرزوی جانم بفرست آن مایه که سرمایه عیش و طرب است آنم بفرست و در زمانم بفرست

رباعی شمارهٔ ۱۱

شوخی که خطش آیه فرخ فالی است نادیدن آن موجب صد بد حالی است تا شمع رخش نهان شد از پیش نظر شد دیده تهی ز نور و جایش خالی است

رباعی شمارهٔ ۱۲

جز فکر جدا شدن ز دلدارم نیست این صبر هراسنده ولی یارم نیست دندان به جگر نهادنی می باید اما چه کنم صبر جگر دارم نیست

رباعی شمارهٔ ۱۳