بخش ۸۲ - در بیان آنکه قطب پادشاه اولیاست. دولت اولیا و کار و کیای ایشان اگرچه عظمت عظیم دارد اما پیش عظمت قطب اندک است و بیمقدار. آن عظمتهای ایشان در او اثر نکند و از آن گرم نشود، زیرا عظمت او صد هزار چندان است و در تقریر این خبر که اولیائی تحت قبابی لایعرفهم غیری.

قطب از جمله است چیز دگر

تا چه سر دارد او عجب در سر

که ندارد زقالشان گرمی

نکند هم ز حالشان گرمی

قرب ایشان بنزد او بعد است

حالشان پیش مشگ او سعد است

وصل ایشان بنزد اوست فراق

همه جفت اند و همچو حق او طاق

بر حق هر کس ارچه خاص بود

لیک کی قرب خاص خاص شود

قرب او پیش خود بود بسیار

پیش این قرب هست بیمقدار

لقمۀ باز ک ی خورد بنجشگ

میردار در گلو برد بنجشگ

بار استر کجا کشد کره