شمارهٔ ۷۷ - در مرثیۀ رافع بن علاء

ای رافع علا ز وفات توام غمیست

کان غم نگشت خواهد هرگز گذارده

صد بار گر ببارم از دیده خون دل

یک حق نعمت تو نگردد گزارده