شمارهٔ ۲۱۷فرخی یزدیرباعیاتتا چون من و شانه باد شیدا نشوددر زلف تو عقده دلم وا نشودکی سعی و عمل پیشه که بی زحمت و رنجاز بهر کسی گنج مهیا نشود
