شمارهٔ ۷۱ - مهر سپهر جلال

تاخت بکاخ حمل خسرو خور تا عنان

غیر باغ ارم گشت فضای جهان

عرصه گیتی بهشت گشت ز اردیبهشت

افسر نخوت بهشت از سر خود مهرگان

از اثر باد دی شخص جهان بود پیر

نک ز هوای ربیع گشت دگر ره جوان

ابر مطیر از مطر ریخته لؤلوی تر

طرف چمن را نگر کامده عنبر فشان

دست نسیم صبا پرده گل بر درید

بلبل بیچاره را راز نهان شد عیان

لاله شکفت از دمن چون رخ دلدار من

سبزه دمید از چمن چون خط سبز بتان

دعوی رضوانیش هست کشاورز باغ

تا که شد از نوبهار باغ چو کوی جنان

ابر بهاری فشاند بس که گهر بر زمین