شمارهٔ ۲

فصل زمستان رسید و فصل خزان شد

آب رزان خور که آب روی رزان شد

رخت به کاشانه برکه در چمن باغ

زاغ پدید آمد و تذرو نهان شد

باد ز کهسار تیر برف بینداخت

شاخ درختان ز تیر او چو کمان شد

مرغ عقیقین سر از تنوره برآورد

چنگل او لعل پاش و مشک فشان شد

شوشه زر دیده ای و دسته لاله

بال و پر او نگاه کن که چنان شد

ای صنم چنگ زن به مجلس عشرت

چنگ سبک زن کنون که جام گران شد

بود پیاله روان به دست حریفان

جام گران از پی پیاله روان شد

داروی ما جز شراب نیست که ما را

قوت دل شد شراب و قوت روان شد