بخش ۴۳ - داستان طلب وصیت کردن اسکندر از ارسطو و وصیت نوشتن وی

سکندر به سوی ارسطو نوشت

که ای فرخ استاد نیکو سرشت

دلم تخته کلک تعلیم توست

سرم خاک میدان تعظیم توست

منم بی تو ای گنج سور و سرور

ز سر چشمه حکمت افتاده دور

ازان چشمه ام رشح آبی فرست

سؤالی که دارم جوابی فرست

خطی چند بفرست خاطرپسند

که باشد به هر خطه ام سودمند

بود هر خطش چو صدف های در

ز اندرزهای حکیمانه پر

ارسطو چو خواند از وی آن نامه را

بدین نکته بر نامه زد خامه را

که ای نقد دل گنج یونان تو را

حکیمان یونان زبونان تو را

ز انعام توست این سخن سازیم

چه لایق به تو مدح پردازیم

ز پندم به آب حیا نامه شوی

ولیکن بگویم چو گفتی بگوی

جهان کهنه زالیست زیرک فریب

به زرق و دغا خویش را داده زیب