شمارهٔ ۵

پیش تو عرضه می کنم حال تباه خویش را

تا تو نصیحتی کنی چشم سیاه خویش را

سرزنشم مکن که تو شیفته تر ز من شوی

بینی اگر به ناگهان چشم سیاه خویش را