شمارهٔ ۹۹۰

ای دل نمی گفتم تورا با عشق خود بینی مکن

آنجا که باشد نی شکر دعوی شیرینی مکن

خاصیت یاقوت و زر روشن کند نار و حجر

پس اعتماد دوستی تا یار نگزینی مکن

خود را به سمت ظالمی چون باز دادی وای تو

رحمت نخواهد کرد پی بیهوده مسکینی مکن

ای آنکه غیبت می کنی تشنیع بر ما می زنی

شرط مسلمانی ست این هیهات بی دینی مکن

در پای پیل سیر ما یکسان بود شاه و گدا

چون رخ درین ره راست رو رفتار فرزینی مکن

ما را نظرگاهی بود پوشیده با ماهی بود

زنهار دیگر پیش ما وصف بت چینی مکن

برنه نزاری هان و هان قفل خموشی بر دهان

القصه چون نامحرمان دیگر سخن چینی مکن