بخش ۵ - بردن باد صبا پیام شب را از برای روز و آغاز پیکاره

شب فرستاد پیش روز رسول

کای جهانگرد فتنه جوی فضول

هر شب از فتنه تو تیره ترم

چند داری چو روز خیره سرم

هرچه بگریختم ز مشغله ای

آمدی در گرفته مشعله ای

همه برهم زدی ولایت من

برشکستی سپاه و رایت من

پای بیرون منه ز حد قیاس

بر رهم بیش از این مریز الماس

بعد از این ترک سرفرازی کن

با بزرگان به خرده بازی کن

با منت دست در ستم نشود

کارت از پیش بیش و کم نشود

تا به شام از سحر ستیز کنی

عاقبت هم ز من گریز کنی

چون سیاهان من خروج کنند

در افق بر معاقب تو زنند