بخش ۲۱ - رسیدن خبر فوت هرمز به خسرو و رفتن به مداین

نشسته بود روزی شاه خوشدل

طمع بسته که گردد کام حاصل

که ناگه پیکی آمد تیز چون باد

به پیش خسرو اندر خاک افتاد

چنان بارید خون از دیده ها تیز

کزآن آب آمد اندر چشم پرویز

پس آنگه گفت از تخت کیانی

به خسرو داد سلطان زندگانی

تو تا جستی ز پیش او جدایی

برفت از دیده او روشنایی

تو را تا کرد بخت از وی بریده

دگر بر روی کس نگشاده دیده

بسی از بخت خود برد این ندامت

که دیدار اوفتادش با قیامت

ز دوری کز تو دید آن شاه کشور

دو چشمش رفت و هم جان داد بر سر