شمارهٔ ۳۹ - در مدیحه میر عمید سعدالدین

عید شد ایام ما ناآمده ایام عید

چون رسید از راه با شاه جهان میرعمید

سعد دین صدری که دیدار همایونش بفال

همچو نام شاه مسعود است و چون بختش سعید

قبله اهل قلم ممدوح مخدومی که هست

آستان دولتش محراب اصرار و عبید

مبدی انعام و احسان بنده پرور منعمی

در حق هر بنده ای یک مبدی و صدره معید

بر شه از رأی سدید وی بود آسان گشای

سد اسکندر که هست از خاره و روی و حدید

خاره و روی و حدید اندر گداز آید چو موم

ز آتش شمشیر شه چون خشم شه گردد شدید

چون قلم در پیش او اهل قلم خدمت کند

چون قلم از سر قدم سازند تا باشد مفید

خدمتش ارباب دانش را سراسر فایده است

هرکه را دانش بود داند مفید از مستفید