شمارهٔ ۴۱ - در مدح اطهرالدین بن اشرف الدین

روی من زرین ز عشق یار سیمین بر سزد

بر سر معشوق سیمین بر نثار زر سزد

زرگر رخسار من شد عشق یار سیمبر

اینچنین زر کردن آری از چنان زرگر سزد

دل فدای دلبری کردم که از بس نیکویش

هر که دل دارد مقر آید که او دلبر سزد

دیده چون عبهرش دیدم شمر شد چشم من

گر شمر شد چشم من از بهر آن عبهر سزد

یار من شکر لعب و گلروی و من با درد دل

گر کند درمان دردم زان گل و شکر سزد

چه زنج زنجیر زلفست و دل پر جرم من

چون بدین زنجیر شد بسته بدان چه در سزد

پیش از آن کان چاه سیمین را بخط عنبرین

او بپوشد گر دلم زان چه برآرد سر سزد