شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح وزیر صدر جهان

ای صاحبی که صاحب صاحبقران تویی

وندر جهان کسی بهست از جهان تویی

صدری کز او نبازد خلق جهان تویی

بدری که او بنازد بر آسمان تویی

اندر بر سعادت و اقبال دل تویی

وندر تن مروت و انصاف جان تویی

مر در و گوهر شرف و احترام را

امروز در حقیقت دریا و کان تویی

همنام خویش را ز ره داد بی شکی

هم راز وهم طریقت و هم رسم و سان تویی

از دین پاک و سیرت نیکو و خلق خوب

بنیاد خیر صلاح و امان تویی

در محفل سران و بزرگان روزگار

صدری که نام صدری زیبد بدان تویی

ملک دو پادشا چو دو بستان بفر تست

یک سر و سایه دار بدو بوستان تویی

دارد خلایق از رمه بی شبان نشان

تیمار دار این رمه بی شبان تویی

نام و نشان داد ندادند بی تو کس

امروز داد ورز ز نام و نشان تویی