شمارهٔ ۱۵
سیف فرغانیایا رونده که عمر تو در تمنا رفت
تو هیچ جای نرفتی و پایت از جا رفت
ز ره روان که رفاقت ز خلق ببریدند
رفیق جوی که نتوان به راه تنها رفت
اگر چه نبود بینا ز ره برون نرود
کسی که در عقب ره روان بینا رفت
بیا بگو که چه دامن گرفت مریم را
که بر فلک نتوانست با مسیحا رفت
که از زمان ولادت به جان تعلق داشت
دلش به عیسی و عیسی ز جمله یکتا رفت
مثال آمدن و رفتن ای حکیم ترا
به دل نیامد یا از دلت همانا رفت
ز بحر موج برون آمد و به کوه رسید
ز کوه سیل فرود آمد و به دریا رفت
چو هست قیمت هرکس به قدر استعداد
گدا به خواستن و لشکری به یغما رفت
خطاب انی اناالله شنود گوش کلیم
وگرچه در پی آتش به طور سینا رفت
صفای وقت کسی یابد و ترقی حال
که از کدورت هستی خود مصفا رفت
