غزل شمارهٔ ۸۸۸
شاه نعمتالله ولیماییم که ذاکریم و مذکور
ماییم که ناظریم و منظور
ماییم که سیدیم و بنده
ماییم که ناصریم و منصور
ماییم محیط و موج و زورق
ماییم گدا و شاه دستور
ماییم همه ولی نه ماییم
ماییم که او به ماست مشهور
ماییم که زاهدیم و اوباش
ماییم که سرخوشیم و مخمور
ماییم شراب و جام و ساقی
ماییم حریف فاش و مستور
این نکته سید ار ندانی
می دار به لطف خویش معذور
