غزل شمارهٔ ۶۷۹۱

که غیر از سنگ طفلان می کند دیوانه آرایی

که غیر از گنج گوهر می کند ویرانه آرایی

تمام عمر اگر با کعبه در یک پیرهن باشم

همان در کعبه دل می کنم بتخانه آرایی

عنان کجروی پیچیدن از گردون نمی آید

مکن در راه سیلاب فنا کاشانه آرایی

مهیای تپیدن شو که آن صیاد سنگین دل

ندارد هیچ کاری غیر دام و دانه آرایی

مرا بر غفلت سرشار بلبل خنده می آید

که در ایام گل دارد دماغ خانه آرایی

کسی تا چند مزدور هوای نفس خود باشد

نگشتی بی دماغ از خانه طفلانه آرایی

به حرف عقل گوش انداختم دیوانه گردیدم

مرا در خواب غفلت کرد این افسانه آرایی

نه ناقوس دلی نالان نه زنار تنی پیچان

مکن با ان تجمل دعوی بتخانه آرایی

اگر از اهل شوقی مگذر از اندیشه صایب

که چون باد باران می کند دیوانه آرایی